Flashback 5, de voorlopige diagnose

23 Aug

Dinsdag 14 mei 2002 Ik moet om 9.15 uur op het spreekuur van dr. de Jongh, internist-oncoloog in het Ikazia ziekenhuis zijn en ben vanmorgen van huis vertrokken met de mededeling aan Ria dat ik wel bel voor de uitslag als ik bij de dokter geweest ben en daarna naar de zaak ga om te gaan werken. Ik had namelijk al bedacht dat ik de ziekte van Crohn zou hebben. Er was namelijk de laatste tijd sprake van veel darmklachten en dit gecombineerd met de eerder geconstateerde hoge bezinking in het bloed leek me dat dus een duidelijke zaak. Tenslotte ben ik al jaren een goede techneut die weet hoe je een diagnose moet stellen. Gewoon logisch nadenken, toch? Als ik binnen kom bij de dokter vraagt hij of ik alleen ben!? Wanneer ik bevestigend antwoord zegt hij dat hij het beter vindt dat ik de volgende keer iemand mee neem omdat je dit soort zaken niet alleen moet doen. Wat de strekking van die woorden is besef ik enkele seconden later. De dokter geeft aan dat het bloedonderzoek heeft uitgewezen dat er sprake is van te veel eiwitten in het bloed en dat dit betekend dat er iets in het lichaam gebeurd wat niet goed is. Op dat moment besef ik al dat er iets goed fout is. Op mijn vraag wat er dan aan de hand is zegt de dokter dat ik serieus rekening moet houden met een ernstige ziekte. Op dat moment flitst door mijn gedachten: "Ik zal waarschijnlijk onze kleinkinderen nooit zien". Waarom je dan op zo’n moment als eerste een dergelijke gedachte hebt zal nooit duidelijk worden. Kennelijk komt er uit je onderbewustzijn iets naar boven wat toch belangrijk lijkt. Op mijn vraag aan de dokter of er sprake is van een naam voor de ziekte geeft hij aan dat het vrijwel zeker om de ziekte van Kahler gaat. Mijn reactie hierop is: "Dan weet ik wat ik heb". De dokter kijkt me niet begrijpend aan. Een paar dagen eerder op zaterdag 11 mei 2002 Het is avond en we kijken zoals we wel vaker doen naar een programma op de EO, een documentaire van wijlen Dirk-Jan Bijker. Deze programmamaker heeft een groot aantal documentaires gemaakt met als onderwerp, het volgen van een persoon welke lijdt aan een ernstige ziekte, het verloop daarvan, de behandeling en in de meeste gevallen, het onvermijdelijke einde. Vanavond gaat het over een man, Joop Jansen genaamd, topman bij aannemingsbedrijf Heijmans. De man ziet er goed uit, is ontspannen en vrolijk en verteld zonder terughouding over zijn ziekte, de aanleiding tot de diagnose, de behandelingen en alles wat hij tot dan heeft meegemaakt. Hij wordt met de camera gevolgd bij een controle bezoek aan zijn behandelend internist, de bekende hematoloog Prof. Dr. P.C. Huijgens en het poli-klinisch toedienen van medicatie via een infuus wat kennelijk op regelmatige basis gebeurde. Bij het controlebezoek worden de röntgenfoto’s getoond waarop te zien is dat diverse delen van het skelet er uit zien "als een gatenkaas" omdat de ziekte als gevolg heeft dat de structuur van de botten wordt aangetast. Verder vindt een gesprek plaats met zijn vrouw en een aantal gezinsleden van dhr. Jansen waarbij gesproken wordt over, wat de reactie was bij het vernemen van de diagnose en hoe het gezin daar verder mee om gaat. Joop Jansen heeft de ziekte van Kahler!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: