Sterke en vervelende bijwerkingen

6 Dec

zaterdag 3 december 2005
Gisteravond heb ik voor het eerst de morfinepleister met een hogere dosering geplakt.
Toen ik vanmorgen wakker werd voelde ik me ronduit ziek met klachten van misselijkheid en duizeligheid.
De botpijn is wel vrijwel verdwenen en dat geeft de burger dan toch weer moed want uiteindelijk is dat toch de bedoeling.

Ria, Chantal en Simone zijn gisteren en vandaag de hele dag in het huis van Simone bezig en “zetten goed pad af”.

Ria vermaakt zich vooral met de “Jif” zoals ze dat noemt. Dat is de kwastplamuur die, wanneer je het met een kwast of rollertje verwerkt het idee geeft alsof je met het schuurmiddel Jif bezig bent. Ze heeft zich vooral gestort op de onderkant van de trap die zichtbaar is vanuit de kelder, een groot oppervlak om te verven maar met een verfrollertje werkt dat wel lekker.
Chantal en Simone zijn als volleerde schilders bezig met aflakken van deuren en deurposten en dat gaat ze perfect af.
Toen Simone haar eerste deurpost geverfd had en met een wit en strak gezichtje van vermoeidheid aan mij vroeg wat ik als z.g. ervaren schilderaar ervan vond kon ik niet anders zeggen dan; perfect. Ik zou het niet beter gedaan hebben. Ze was daar zelf nog niet helemaal van overtuigd maar er zijn grenzen aan zelf kritiek en “goed is goed”….. toch?

maandag 5 december 2005
Er is nog steeds onverminderd sprake van de bekende bijwerkingen.
Vanmorgen belde zoals afgesproken mijn huisarts om te informeren naar de stand van zaken en nadat ik verteld had wat mijn ervaringen tot nu toe met de nieuwe dosering is geeft hij nogmaals aan dat de klachten bekend en normaal zijn, dat deze een aantal dagen aanhouden en vervolgens verdwijnen waarna er vrijwel zonder klachten van pijn doorgeleefd kan worden. Dit stelt mij toch weer gerust en we wachten weer maar gewoon verder af.

Het is donker en somber weer, echt de donkere dagen voor kerstmis.

Ria heeft voor deze week toch het plan om in het huis van Simone wat kamertjes te gaan behangen maar dat betekend dat er nog een paar deurposten definitief afgelakt moeten worden.
Eigenwijs als ik ben had ik me voorgenomen om dat toch maar zelf te gaan doen met het gevolg dat ik in de loop van de middag duizelig en hondsberoerd in de stoel de misselijkheid zat weg te zuchten.
Op die momenten moet ik zeggen dat ik ook niet de meest sympathieke persoon ben die je je voor kunt stellen en degene die daar de gevolgen van ondergaat is dan Ria natuurlijk want die is dan toevallig ook altijd in de buurt.

Vervelend en niet netjes!

Maar goed dat ze wat dat betreft ook een groot uithoudingsvermogen heeft.

Ik heb trouwens altijd gedacht dat het lichaamseigen stofje endorfine, wat morfine in feite is, er juist voor zorgt dat je blij en vrolijk wordt maar ik merk daar nog niet veel van.

dinsdag 6 december 2005
Ria is al bijtijds op gestaan om te gaan behangen en ik voel me nog steeds Kwalitatief Uitzonderlijk Teleurstellend en verder nauwelijks ergens toe in staat.

Ik weet op dit moment dan ook niet wat ik er verder aan toe moet voegen dus doe ik ook maar geen pogingen.

Advertisements

One Response to “Sterke en vervelende bijwerkingen”

  1. Janny December 6, 2005 at 4:36 pm #

    Lieve Jaap, vervelende bijwerkingen hé, en dan al zoveel dagen, ik hoop dat het heel snel een omslag heeft.
    Sterkte en houd moed….Liefs Janny 😛

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: