BPPD, ongevaarlijk maar vervelend

24 Feb

donderdag 23 februari 2006
Locatie: van Weel-Bethesda ziekenhuis in Dirksland, afd. neurologie

Omdat ik een vermoeden heb van het verloop van het onderzoek is Ria met me mee gegaan om naar huis te rijden als ik daar na afloop niet toe in staat zou zijn.
De dokter komt me in de wachtkamer ophalen. Het blijkt een heel vriendelijke zachtaardige man die heel goed z’n best doet om mijn antwoorden op zijn vragen te kunnen volgen om er zeker van te zijn dat zijn interpretatie van mijn bevindingen goed is.
In de status die hij voor zich heeft staat dat ik in 2000 al een keer met dezelfde klachten bij z’n collega was geweest die mij toen vervolgens naar de KNO-arts heeft doorgestuurd.

Uit de vragen die de arts stelt blijkt dat hij de diagnose “syndroom van Ménière” wil uitsluiten.

Als hij uitgevraagd is verzoekt hij me op de onderzoektafel plaats te nemen waarna hij wat gehoor testjes met een stemvork uitvoert. Het resultaat is volgens de dokter verbluffend goed.

Daarna geeft hij aan een test te willen doen waarmee de soort- en mate van duizeligheid kan worden bepaald en dat was wat ik vreesde. Ik kan me herinneren van het bezoek aan de KNO-arts in 2000 dat ik me na die bewuste proef erg ziek voelde en dat dit zeker 2 weken heeft geduurd voordat ik er een beetje overheen was.

De dokter verzoekt mij zelf niets te doen en mezelf, wanneer hij mij een duwtje geeft, achterover te laten vallen waarbij hij tegelijkertijd mijn hoofd draait in de richting van de zijde waar de klachten uit voortkomen.
Ik voel een diepe duizeligheid opkomen waarbij mijn ogen een vast punt op de wand willen vasthouden maar waarbij dit niet lukt omdat het beeld steeds verschuift. Aan de reactie van mijn ogen ziet de dokter dat ik me duizelig voel en welke soort duizeligheid daarbij hoort. De soort duizeligheid komt inderdaad overeen met de diagnose die de huisarts al had gesteld en waarmee deze nu wordt bevestigd.

Nadat ik overeind gekomen ben wordt de manoeuvre nog een keer herhaald maar nu voel ik me minder duizelig en dat wordt ook bevestigd door het feit dat mijn oogbewegingen volgens de dokter ook minder heftig zijn.

Inmiddels voel ik me erg misselijk en heb ik een aantal minuten nodig om een beetje tot mezelf te komen. De dokter ziet dat ik het moeilijk heb en geeft me hier rustig de tijd voor; verontschuldigt zich een paar maal voor het ongemak.

De conclusie is nu duidelijk; er is sprake van het z.g. BPPD (Benigne Paroxismale Positieafhankelijke Duizeligheid).
Dit wil zeggen een goedaardige, aanvalsgewijze, positieafhankelijke draaiduizeligheid. BPPD wordt veroorzaakt door losgebroken oorkristallen in het binnenoor.

Het is duidelijk dat dit niets met de ziekte van Kahler heeft te maken.

Normaal gesproken gaan de verschijnselen vanzelf na een aantal weken over maar omdat de klachten bij mij nogal hardnekkig zijn wordt besloten om met behandeling e.e.a. te versnellen.

Om de behandeling in alle rust te kunnen uitvoeren en de gelegenheid te geven om weer een beetje op te knappen voordat ik naar huis ga is besloten om e.e.a. tijdens een dagopname in het ziekenhuis te doen.

Hiervoor krijg ik nog binnen een week een oproep.

Ria heeft naar huis gereden.

Advertisements

9 Responses to “BPPD, ongevaarlijk maar vervelend”

  1. De Croes Pascale July 17, 2007 at 2:28 pm #

    Hallo,

    Mijn naam is Pascale. Ben 41 jaar oud en sinds 4 jaar weduwe. Heb sinds het overlijden van mijn man 4 jaar geleden al twee aanvallen van BPPD gehad. Heeft nooit langer dan een paar dagen geduurd maar is wel heel eng.Als je de oefeningen doet die op de meeste sites uitgelegd staan een aantal keer per dag uitoefend zijn de hevige aanvallen al weer snel voorbij. Vraag mij alleen af of ik dat nu voor de rest van mijn leven ga hebben of dat dit spontaan weer terug uit mijn lijf gaat gaan. Het verlies van mijn man was wel een emotionele schok. Heeft het met het verwerkingsproces te maken of is dit toeval en geraak ik hier ooit nog van af?
    Bedankt voor je antwoord.

    Pascale De Croes

  2. J.Bohnke-Schele May 7, 2008 at 3:56 pm #

    Het is nu de tweede keer dat ik het heb ervaren de eerste keer 2 e Paasdag de tweede keer 30 April maar het is erg vervelend. heb nog geen onderzoek gehad maar morgen wordt verder gepraat.Na de eerste pagina op BPPD zou het 1 minuut duren maar bij mij duurt die minuut wel erg lang. Ben dan ook ruim een week er mee bezig en dan wordt het minder. Hoe kom je er aan Maar nog meer de vraag hoe er af.

  3. Jean May 7, 2008 at 4:32 pm #

    Mijn ervaringen met BPPD (tot voor een week geleden wist ik niet dat dit de diagnose zou kunnen zijn) dateren van de negentiger jaren ergens. Zwemmend in zee ca 20 mtr uit de kust, lekker op de rug terug (dat dacht ik!)overkwam me dat de wereld 180graden draaide en bleef schommelen. Bijna verzopen. Omdat het steeds maar bleef terugkomen een franse dokter geroepen. De dokter constateerde een zonnesteek. Later in de winter overkwam het me weer. Onderzoek in het VU ik had een “atypische vorm van Meniere…”. Om de paar jaar met onregelmatige tussenpozen blijft dit fenomeen terugkomen, soms gepaard met misselijkheid. Laatst dus weer en toen wees een vriendin mij op BPPD. Alles aan de symptomen en de behandeling klopt. Geen Meniere, of hyperextentische nog wat (iets met bloeddrukdaling bij de slagader onder mijn oor). Welnee, gelukkig (zou ik haast zeggen) BPPD. Waar wat aan te doen valt.
    Trouwens ik gebruik een middel genaamd Bethaserc tegen duideligheid, wat een beetje helpt (waarschijnlijk net zo’n beetje als de zeeziektepilletjes)

  4. Lea Tropp May 30, 2008 at 12:22 pm #

    Ik kom net uit het VU ziekenhuis. Ben al meer dan een maand duizelig. Diagnose was binnen 5 minuten gesteld. BPPD.
    Ik kreeg een blaadje met oefeningen mee, die ik om te beginnen 5 keer per dag moet doe, oplopend tot 12 keer per dag. Dan moet het volgens de dokter in twee weken over zijn. Ik ben alleen en vind het doodeng. Heb over de diagnose ook geen goed gevoel.

  5. Rob November 10, 2008 at 2:07 pm #

    Reactie voor Jean (en wie het lezen wil):
    In 2002 kreeg ik op vakantie voor het eerst last van enorme duizeligheid in bed. Dacht dat het een “verkeerde” schelp was in de paella van de avond ervoor. Maar het duurde de hele vakantie. Thuisgekomen stelde de huisarts een evenwichtsstoornis veroorzaakt door kristallen in de gehoorgang vast. Remedie: als de duizeligheid opkomt, gaan liggen op de rug en flink met het hoofd schudden, draaien en ja-knikken. De beide evenwichtsorganen zouden daardoor weer met elkaar accomoderen en de duizeligheid zou verdwijnen. En inderdaad, zowel binnen de minuut als op termijn. Jaren geen last gehad. Afgelopen week is het weer begonnen. Mijn fysiotherapeut verwijst me nu via Google naar BPPD. De eerste 4 links geven goed resultaat. Maar overal staat: je oefeningen vooral niet doen zonder iemand erbij en het liefst eerst bij een fysiotherapeut.

  6. Avaitumma April 16, 2009 at 10:09 am #

    hmm… good one ))

  7. Sylvia October 27, 2009 at 1:34 pm #

    Beste Jaap,
    Allereerst is het blog zeer interessant en wat een pech heb je met Kahler. 96 jaar is mijn tante en zij leeft al met deze ziekte zolang deze ziekte bekend is.Met medicijnen en therapie functioneert zij prima en merkt eigenlijk helemaal niets meer van Kahler.Nu over B.P.P.D.. Dat is vanmorgen voor 99% vastgesteld door de huisarts, bij mij.Sinds een week of 3 heb ik deze afschuuwlijke duizelingen en zo erg tegen braken aan.In 2001 ben ik geopereerd aan een meningioom re tegen ogkas en re gehoorgang aan. Ook in mijn jeuged een fikse rotsbeenontsteking ,operatie ondergaan, met gevolg ,dat ik voor 15% weer kan horen door dit oor, waar de arts alles heeft vervangen,ddormiddel van kuststof materiaal.
    Duidelijk schijnt het tezijn dat de duizeligheid te maken heeft met de gehoorgang, dat nog intakt is, gelukkig.
    Toch voor alle zekerheid zal er een MRI plaatsvinden van het hoofd,zodat alle onzekerheden heer mee weggenomen wordt.
    Ook heb ik het medicijn gekregen Betahistine,.Ik herinner mij dat ik dat ook heb gekregen van de arts na de meningioom operatie en natuurlijk prednison.Laten we hopen dat het allemaal overgaat met inderdaad wat therapie.Jaap, veel sterkte wens ik jou en het gezin, en natuurlijk zal ik blijvne kijken op deze weblog.hartelijke groet. Sylvia Kwist

  8. susan November 7, 2009 at 5:54 pm #

    goedeavond jaap,

    ik heb net zoals jou al de onderzoeken gehad, ben door de mri-scan geweest(hier kunnen ze volgens de fysiotherapeut niet opzien omdat je dan stil ligt en zodoende de oorkristallen niet zichtbaar zijn) bij de KNO-arts en noem maar op. Dit heeft allemaal zo’n anderhalfjaar in beslag genomen. En de uitslag was volgens hen dat mijn bloeddruk zakte als ik ging staan en daardoor kreeg ik van de duizelingen.
    Wegens nekklachten kwam ik bij de fysotherapeut en na mijn verhaal gedaan te hebben kwam hij met het verhaal van BPPD, dit paste precies bij mij.
    Mijn eerste reactie was dan ook:heb ik hiervoor nu anderhalfjaar verdaan door al die onderzoeken die tot niets hebben geleid.
    In deze informatie folder staat ook dat je met je hoofd/nek hoger op moet slapen, ben hier meteen mee begonnen en help nu al (na 3 nachten) Ik sta s’morgens al lang niet meer zo duizelig op dus voor mij een heel positief begin van de dag
    Krijg over 2 weken de behandeling bij de fysio. Heb hier zeer veel vertrouwen in.
    Meld me weer zodra ik de behandeling heb gehad

    groeten susan

  9. anne May 8, 2011 at 5:05 pm #

    vanaf okt. 2010 heb ik last van draaiduizeligheid.Een onderzoek bij de neuroloog gehad, die mij vertelde dat ik bppd heb.Via fysiotherapie oefeningen, epley manoeuvre gedaan die ik thuis verder kan doen.Twee weken ging dat best wel aardig maar de laatste 3 keren werd ik misselijk en bleef ik duizelig tot de volgende dag. Normaal gesproken werd ik alleen duizelig als ik omhoog keek en als ik in de avond wel eens in slaap viel en mijn hoofd dan naar achter sloeg. Als ik nu de oefeningen doe word ik nu ook duizelig bij het bukken .Na een klein uurtje liggen op 2 kussens is het over, ook heb ik last van mijn linker oor; een dof gevoel. Nu vraag ik me af of ik wel bppd heb. Heeft iemand hier misschien ook last van? groetjes en iedereen sterkte met dit vervelende gedoe.Anne

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: