Archive | March, 2006

Beheerscontract?? Inlezen in lopende zaken!!

12 Mar

donderdag 9 maart 2006
Weet jij hoe je een beheerscontract opsteld?

Mijn collega kijkt me vol verwachting aan en legt uit dat de adviseur voor een lopend project in de volgende bouwvergadering een beheerscontract in conceptvorm overhandigt wil zien om dit zelf te beoordelen en vervolgens aan de opdrachtgever te kunnen voorleggen.
Een beheerscontract…… ik heb geen notie. Een servicecontract dat begrijp ik wel. Dat gaat over techniek, over de inhoud, dat kun je voelen en aanraken dus dat is niet moeilijk meer om te omschrijven maar een beheerscontract gaat niet over de inhoud. Dat gaat over leveringsomvang, berekeningen en metingen, validatie, rechten en vooral ook plichten; dat dient een tekst te zijn die juridisch dichtgespijkerd is.

Wanneer wil je het hebben?

Nou je was ziek dus het ligt al even…… morgen, kan dat?

Mijn gezicht zegt kennelijk meer dan woorden want hij corrigeert zichzelf en probeert…… maandag?
Goed, ik weet ook dat daar een weekend tussen zit maar ik verdedig mezelf en zeg dat ik maar voor halve dagen werk en nog geen 5 minuten op de zaak ben na een ziekte periode van 4 weken.
Collega ziet dat hij “overvraagd” en gaat verder met waar hij mee bezig is wetend dat het zaad gezaaid is en dat de vraag bij Jaap gewoonlijk blijft hangen, gaat malen en dat er na een bepaalde tijd wel een oplossing en zo niet, dan een suggestie uitkomt.
Het belangrijkst in mijn vak en functie is al sinds jaren dat je geen antwoorden hoeft te hebben als je maar weet waar je ze kunt halen.
Relaties en internet zijn hierbij zeer belangrijke bronnen geworden.

Goed, jullie begrijpen dus dat ik weer aan het werk ben.

In het eerste kwartier op de zaak dringt langszaam tot me door dat ik de laatste periode voor ik me op 13 februari jl. ziek meldde wel erg duizelig en vervelend gevoeld moet hebben want het verschil valt nu, nu ik me beter voel en geen last meer heb van duizeligheid, dubbel op.

Ik voel me nu weer positief en sterk en dat wordt ook, naar later blijkt, opgemerkt door de collega’s. Iedereen blijkt verrast om me weer te zien en vooral ook blij “dat ik er weer ben” en dat geeft vervolgens weer een goed gevoel.

Door hetgeen ik uitstraal blijkt niemand te schromen om allerlei zaken aan me voor te leggen waardoor het in de kortste tijd lijkt alsof ik niet weg geweest ben.
Nu is het zaak om zelf voldoende de handrem erop te houden!!

En dat beheerscontract…. dat komt er wel, alleen “op mijn tijd” want vroeger hing een spreuk tegen de wand boven mijn bureau waarop stond “vergeten van jou kant betekend nog niet urgent van mijn kant”.

Epley manoeuvre

2 Mar

donderdag 2 maart 2006
Ik meld me voor dagopname keurig aan bij de receptie naast de hoofdingang van het van Weel-Bethesda ziekenhuis.
Na de inschrijving word ik door een dame op de afdeling dagname op de 2de verdieping gebracht en vervolgens krijg ik een bed toegewezen waarop ik niet hoef te gaan liggen althans nog niet.
En daarmee begint het lange wachten en uiteindelijk na diverse telefoontjes van de verpleging komt de neuroloog 2 uur later dan gepland de zaal op.
Hij verontschuldigt zich en ik voegde hem toe dat ik me al zorgen begon te maken. Hij begrijpt het grapje niet maar nadat hij me echt heeft aangekeken ziet hij dat ik het als geintje bedoel.
Hij legt uit dat er eerder iemand met hersenvliesontsteking binnen was gebracht en dat zoiets een gat in je planning slaat.
Ik begrijp wat hij bedoelt. Op de zaak zeggen we toch ook altijd; bekijken of je goed gepland hebt weet je pas achteraf als achter de rug is.

Ik moet van de arts op het bed gaan liggen en hij begint met een serie handelingen die al omschreven stonden in de patiëntenbrief. Tot mijn verbazing wordt ik niet zo duizelig als vorige week op de poli en val het uiteindelijk gelukkig allemaal mee.

Nadat de behandeling achter de rug is krijg ik de instructie mee om de komende nachten min- of meer rechtop te slapen en de komende dagen het hoofd niet achterover te doen.
Na 3 dagen moet ik beginnen met 3-maal daags thuis-oefeningen te doen e.e.a. zoals omschreven staat in de patiënten brochure.

En nu verder maar hopen dat het een goed effect heeft en dat ik definitief verlost raak van deze onschuldige maar uiterst vervelende duizelingen ofwel BPPD.

Uitslag controle bezoek, 1 maart 2006

1 Mar

woensdag 1 maart 2006
Er ligt vanmorgen een paar centimeter sneeuw dus we gaan bijtijds van huis. De afspraak voor het controle bezoek in het Ikazia is om 10.00 uur maar om 10.15 uur zitten we nog ver voor Rotterdam op de A29 in de file dus we bellen maar even dat het wat later wordt. Kennelijk is het in het ziekenhuis ook opgevallen dat het verkeer vanmorgen een puinhoop is want er wordt laconiek en berustend gereageerd op onze mededeling.

Bij het ziekenhuis aangekomen is parkeren zoals altijd weer een crime maar na een rondje te hebben gereden is er vlak voor de hoofdingang iemand weggereden en kunnen we prachtig inparkeren.

Na telefonisch te hebben aangemeld bij Parkline (onmisbaar bij het parkeren in diverse steden waaronder Rotterdam) gaan we naar binnen, melden ons bij de balie van de Interne poli en mogen vervolgens nog 3 kwartier wachten voordat onze dokter met een vriendelijk blik in zijn ogen ons komt ophalen. Het lijkt alsof zijn lichaamstaal al opluchting verraad?

We gaan zitten en de dokter vraagt meteen; hoe gaat het? Ik krijg nauwelijks de tijd om te zeggen dat het goed gaat want hij deelt vervolgens gelijk mee dat de bepalingen van het bloed nauwelijks veranderd zijn dus nog steeds stabiel, zelfs is de waarde van het IgG (Imunoglobuline G) iets gedaald van 48 g/l naar 42 g/l en over de gehele linie zijn de waardes zoals calcium, hemoglobine en beta2-microglobuline wat lager.
Kennelijk had de dokter bij een inventarisatie voor z’n spreekuur al gezien dat de waardes zo goed waren want hij leek op dat moment bijna nog blijer dan wij.

Ria vraagt of het vaak voorkomt dat de bepalingen van het bloed, bij een patiënt waarbij de diagnose al bijna 4 jaar geleden is gesteld, zo stabiel blijven.
Volgens de arts komt dit zelden voor en zeker niet bij een patiënt waarbij het percentage plasmacellen toch die gehele periode al vrij hoog is (42% terwijl het percentage bij een gezond persoon 2 tot 5% is) en waarbij de klachten van botpijn, gezien de dosering voor pijnbestrijding, toch aanzienlijk genoemd mag worden.

Opgelucht nemen we afscheid van de dokter en maken een nieuwe afspraak voor het volgende controle bezoek.
Dit wordt vastgesteld op woensdag 31 mei 2006; dan zitten we al volop in het voorjaar!!

Als we terug rijden naar Goeree Overflakkee schijnt de zon!