Archive | May, 2006

De dokter heeft sinds kort een bril!

31 May

Wanneer je deze titel zet boven een stukje wat een verslag moet zijn van een controle  bezoek aan het ziekenhuis dan kan de uitslag niet anders dan goed zijn en gelukkig is dat ook zo.

Het is vanmorgen somber en koud weer wanneer we al vrij vroeg naar Rotterdam vertrekken. Het verkeer schikt zich vandaag toevallig vrij soepel, een goed voorteken!?

Bij het Ikazia aangekomen is het zoals altijd weeral een drukte van belang dus na een rondje gereden te hebben besluit ik om het blik maar direct in de parkeergarage van Zuidplein Hoog te zetten.

Na afloop komen we daar traditiegetrouw toch altijd weer terecht voor een feest bakje koffie of een troostgebakje of een combinatie daarvan.

In het ziekenhuis eerst maar gelijk al aan de koffie, we zijn vroeg genoeg, en melden ons daarna bij de Interne poli 4. Het is erg rustig in de wachtruimte en we verwachten dus al vrij snel geroepen te worden maar zoals later voor ons ook weer zal blijken, onze internist neemt de tijd voor z’n patiënten, dus een half uur later dan verwacht worden we naar binnen geroepen.

Na de plichtplegingen meldt de dokter dat de bloedwaardes nog steeds min- of meer stabiel zijn.

Het IgG is zelfs naar 40 gedaald maar wat wel opvalt is dat het HB wat aan de lage kant is, 6,9 om precies te zijn dus dat gaat de kant van een beetje bloedarmoede uit maar voorlopig kan het nog wel. In ieder geval een goede reden om nog meer dan gebruikelijk gezond te eten.

Verder is de marker beta2-microglobuline behoorlijk hoger dan gebruikelijk maar dat is wel vaker het geval geweest dus dat zegt ook niet veel.

Omdat de pijnklachten sinds de laatste weken weer aanzienlijk zijn wordt er wat gefilosofeerd over het nut en doel van wel- of niet behandelen of de pijnmedicatie weer verhogen en het laatste wordt aangeraden.

Voor ons zelf is wel duidelijk dat starten met een intensieve behandeling alleen voor de pijn  niet zinvol is omdat er met cytostatica zoveel goed weefsel, m.n. van edele organen zoals de nieren en lever definitief beschadigd wordt dat dit voor ons niet acceptabel is.

Afgesproken wordt om voor de volgende controle weer een skeletstatusfoto te laten maken en dat er verder een meer uitgebreid bloedonderzoek wordt gedaan.

Wat betreft de bril; zonde zegt Ria, hij heeft van die mooie ogen!!

Keuzes maken, steeds meer voor mezelf!

2 May

dinsdag 2 mei 2006
Nooit gedacht dat ik ooit nog zo’n zin op papier zou zetten!

Telefoon gaat, collega neemt op, voert voor de zoveelste keer een moeizaam gesprek met iemand van een adviesbureau die opnieuw zijn best doet om te bewijzen dat hij geen verstand van zaken heeft, collega hangt op en kijkt mij vervolgens wanhopig aan.

Ik weet wat hij denkt, we hebben niet voor niets maanden achtereen een hotelkamer gedeeld in Terneuzen, Leipzig, Stade, Warschau en (off all places) Drüsenheim; ja, zelfs daar!

Het gaat om een gebouw met een technische installatie die onlangs door ons bedrijf vervangen is.
En warm dat het er af- en toe wordt, dat wil je niet weten!! Vooral ‘s nachts, dan loopt de temperatuur in het gebouw zomaar op naar 25°C, en dat met het klimaat van de afgelopen tijd. Iedereen in Nederland was er tot voor kort toch zachtjesaan van overtuigd dat de zomer er dit jaar bij in zou gaan schieten.

En de gasmeter?

Die staat stil, dat kunnen we via het beheer op afstand, dus via de computer allemaal keurig uitlezen.

Maar mijnheer de adviseur gelooft dat niet want hij gelooft niet eens in z’n eigen ontwerp dus kan hij ook niet bevestigen dat wij gelijk hebben met onze conclusies en hij dus ongelijk.
Fouten mag iedereen maken maar geef ze dan op een bepaald moment wel gewoon toe en laat niet onnodig iedereen in spanning.

En de PC’s in het kantoorgebouw?

Die staan aan; dag- en nacht! Dat weten we omdat de gasmeter stil staat en de metertjes op het afstandbeheer toch aangeven dat het warmer, en warmer wordt in het gebouw.

We lachen samen om onze filosofietjes.
We weten allang wat er moet gebeuren. De belangrijkste instrumenten in dit soort gevallen zijn je eigen zintuigen. Maar die werken niet via een telefoonlijntje, zelfs niet uitgebreid met ADSL of ISDN.

Collega kijkt me aan en vraagt; heb jij zin en tijd?

Zin voor dit soort problemen; al was het midden in de nacht!
Tijd voor dit soort problemen; dat maakten we!

Ik denk aan de afgelopen periode waarin bleek dat elke geestelijke of lichamelijke belasting al tot gevolg had dat ik me ziek, zwak en misselijk voelde en op dat moment staat mijn besluit vast.

Ik ga niet!!

Niet omdat ik niet wil maar omdat ik niet kan.