Een vriendinnetje voor Mink

5 Jul

“Mieuw……..!?.” zegt ze vragend en even later, maar nu een stuk zieliger dan de eerste keer nog eens “mieuw……….!?”.

Miauw; dat lukt nog niet of ze praat in een andere, zelf bedachte poezentaal.

Ik ben in Rotterdam, in de Ruilstraat om Jan-Jaap op te halen die samen met z’n vriendin Mèleny voor een dag en een nacht meegaan naar Dirksland.

En Mink, de kitten die Jan-Jaap sinds een week of 6 heeft gaat mee. Ze zit in een reiskooitje wat speciaal gemaakt is voor poezen en vindt het allemaal heel spannend. Omdat Jan-Jaap op een bovenwoning op de 2de verdieping woont komt ze alleen maar buiten op het balkon en daar ziet ze nog niet veel en als je dan plotseling in zo’n vreemd huisje in een auto wordt gezet en je bent nog zo klein dan is dat best spannend.

Ze zit samen met Mèleny op de achterbank en “mieuwt” dat het een lieve lust heeft, dan weer zielig en dan weer vragend.

Zodra Jan-Jaap in haar richting iets zegt praat ze heel verdrietig terug.

In Dirksland aangekomen wordt haar de vrijheid teruggegeven en nadat de buitendeuren dicht gedaan zijn mag ze los door het huis rondlopen. En beetje bibberend en shakend van de stress, spanning en emoties begint ze haar tocht door de kamer en ontdekt steeds weer nieuwe, mooie, leuke en spannende zaken waar ze het bestaan niet van wist maar die zeker de moeite van het onderzoeken waard zijn.

En wij? Wij genieten van dat klein wezentje, zijn verrast bij elke beweging en geluid en vertederd van het prille enthousiasme waarmee ze achter haar speelmuizen aanzit en alles bekijkt en onderzoekt.

Jan-Jaap en Mèleny gaan ’s avonds uit en wij passen op. Ria heeft van de buurvrouw een mand gekregen met een kussen er in en wij hadden bedacht dat die mooi dienst zou kunnen doen als poezenbedje maar volgens J-J zal dat wel niet lukken. Zolang je tevreden in slaap kunt vallen, opgekruld rond een Senseo koffiezetter heb je nog geen weet van lekkere zachte poezenbedjes die speciaal en met liefde gereed worden gemaakt door een moeder die ervaring heeft met mensenkinderen in plaats van poezenkinderen.

Toch vindt Mink later op de avond de mand en besluit om daar in ieder geval maar eens een dutje te doen. Wat ze later in de bijkeuken heeft gedaan en of ze toch, na aanvankelijk een plaatsje achter een kast te hebben uitgekozen, nog in de mand is gaan liggen weten wij niet.

De volgende morgen blijkt ze inmiddels zo aanhankelijk geworden dat ze toelaat dat wij haar aanhalen en oppakken en vindt ze het heerlijk om tegen Ria aan te liggen en een dutje te doen of uitgebreid te gaan liggen spinnen.

Jullie zullen inmiddels begrijpen dat we helemaal verknocht zijn aan het beestje en besluiten om eens voorzichtig rond te kijken of wij ook zo’n “leuke Mink” als huisgenoot kunnen vinden.

Ria heeft poezen altijd wel leuk gevonden maar ik ben nooit een poezenmens geweest en stootte ze daardoor juist af maar sinds vorig weekend ligt dat zeker wel anders en sta ik er wel voor open.

Inmiddels zijn we een week verder en hebben we tot gisteren wat rondgevraagd en op internet gekeken maar daar kom je niet veel verder mee. Belangrijk vinden wij wel dat je voor de juiste opvoeding, benadering en verzorging van zo’n beestje goed geïnformeerd bent maar daar blijkt internet ook weer een onuitputtelijke bron van informatie voor te zijn.

Gisteren belde Ria “Ouddorp” op met de mededeling dat haar dochter die in een soort dieren- en voer winkel werkt dat er op een prikbord een adres in de buurt van Goedereede werd opgegeven waar een nest kittens was geboren die een week 5 waren en waar een baasje voor gezocht werd.

Na wat getwijfeld te hebben heeft Ria gebeld en bleek er een reuze aardige mevrouw aan de telefoon te komen waarmee we afspraken dat we gelijk langs zouden komen.

Het adres was ergens in de polder maar onze TomTom (geen poes, alhoewel….. een poes zou ook wel het richting gevoel van een GPS kunnen hebben) wees ons weer feilloos de weg en we kwamen aan op een vriendelijk ogend boerenspulletje waarvan de schuur vol stond met paardenrijtuigen.

De eigenaar kwam al direct naar ons toe en begon een heel praatje over wat hij deed en wat het nut en doel van de rijtuigen was maar we kwamen voor de kittens dus mevrouw werd erbij gehaald.

In een z.g. paardentuig kamer stond een mand met kennelijk de moederpoes en lag een stapel zadeltuig waarop een 4-tal kleine poesjes rond- en over elkaar dartelden. De moederpoes was een cyperse kat en was een week voor de bevalling dus nu 6 weken geleden bij de familie aan komen wandelen. 5 weken geleden is ze bevallen en bleek de vader een witte kater geweest te zijn want de kroost varieerde in kleur van vrijwel geheel cypers (tijger) naar bont- cypers en wit of wit en cypers. Het waren allemaal vrouwtjes.

De moederpoes bleek een heel rustige ouder te zijn die het helemaal goed vond dat haar kleintjes in handen van vreemde mensen gegeven werden dus de mevrouw duwde ons allebei zo’n kleintje in handen.

Van de poesjes bleken er qua uiterlijk 2 veel op Minkje te lijken dus die keuze was niet zo moeilijk. Maar welke van de 2 neem je dan!? Nou goed, dan maar het gevoel en zo werd de kitten met de lange cyperse kuif de uitverkorene.

Over 2 weken kunnen we haar halen.

Zo heeft Mink wanneer ze weer komt logeren, en we hopen dat dat weer vlug het geval is want dan zijn Jan-Jaap en Mèleny ook weer gezellig bij ons rond de deur, een vriendinnetje.

En nu nog een naam!?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: