Nog voorzichtiger worden!!

6 Jul

Een paar dagen geleden gebeurde het.

In de vorige log hebben jullie kunnen meebeleven hoe we ertoe kwamen op zoek te gaan naar een nieuwe huisgenoot, dus een poesje, en dat we hiervoor in Goedereede terecht waren gekomen.

Uiteraard had ik mijn fototoestel bij me en probeerde het, tussen de paardenhoofdstellen, krioelende grut op een goede manier op de foto te krijgen.

Ik ga door m’n knieën en draai een beetje krom naar rechts.

Kun je jezelf voorstellen; foto maken, goeie compositie. kaderen, diepte scherpte, krioelend grut, wel- of niet flitsen. Ik krijg een pijnscheut als een dolksteek door m’n rechterzijde vlak boven de onderste ribbenboog en denk; dat is mis!?

Ik probeer nog te doen alsof er niets aan de hand is, schaam me zoals altijd in dat soort situaties om aandacht te trekken maar Ria ziet dat er iets niet goed gaat.

Ik mompel, de pijn verbijtend iets van; "dit is niet goed".

Mevrouw, ook niet blind, ziet dat er iets niet goed is en vraagt onwetend van wat er werkelijk aan de hand is; ga je door je rug?

Na enige tijd gaat het weer en voel ik me toch aan de lieve mensen verplicht om uit te leggen wat volgens ons de oorzaak van de pijn is. Ze zien er onthutst uit en weten kennelijk niet hoe te reageren. Wij weten inmiddels hoe je aan dit soort ongemakkelijke situaties een draai geeft en ik vervolg nuchter met; goed, we kwamen voor de poesjes.

Na gisteren wat thuis gewerkt te hebben, ik was toch nog maar voor 50% arbeidsgeschikt gemeld, heb ik vanmorgen besloten toch mezelf weer volledig ziek te melden en heeft Ria een afspraak bij de huisarts gemaakt.

De doktersassistente begrijpt direct waar het om gaat en dat het volgens haar zinvol is om een röntgenfoto te laten maken. Dit is namelijk voor ons het dilemma; is er sprake van een botbreuk en is deze het gevolg van een z.g. Kahlerhaard dan ben ik verplicht contact op te nemen met de internist-oncoloog in het Ikazia ziekenhuis maar is het een botbreuk zonder Kahlerhaard of een kneuzing dan is het gewoon zaak om dit met rust te laten genezen.

Gelukkig blijkt na het maken van een aantal röntgenfoto’s in het van Weel-Bethesda ziekenhuis in Dirksland waar ik vanmorgen al direct terecht kon, dat sprake is van het laatste dus een kneuzing van de onderste ribbenboog.

Blij om het feit dat het relatief gezien gelukkig meevalt dringt na enige tijd toch door dat het kneuzen van botten bij mij tegenwoordig wel erg gemakkelijk gaat en blijkt dat voorzichtigheid de komende tijd nog meer geboden is.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: