Update derde dag van de tweede PAD-kuur

22 Nov

Het is woensdag 22 november 2006 en vanmiddag zijn we voor de 3de maal van de 2de PAD-kuur in de Daniel den Hoed.

Allereerst een goed bericht. Naar het zich nu laat aanzien herhaalt de geschiedenis van de nare bijwerkingen zich niet!

Ik ben nadat ik wat gegeten heb wel een tijdje misselijk maar dat is vooralsnog geen reden om hiervoor iets zoals de Primperan®, waarvan o.a. wordt aangenomen dat dit één van de middelen was die debet waren aan de bijwerkingen, in te gaan nemen.

Om voldoende ruimte te hebben voor de afspraak voor test betreffende polyneuropathie op de CIS poli zijn we rond 14.00 uur in het behandelcentrum voor toediening van de Adriamycine.

Eerst volgde nog even een dilemma:

Op de 1ste dag van de kuur van 4 opeenvolgende dagbehandelingen wordt een infuus aangebracht in de veronderstelling dat deze de volle 4 dagen kan blijven zitten. De goede werking wordt elke dag weer opnieuw gecontroleerd door te bekijken of er bij losmaken van het afsluitdopje bloed terug komt. Is dit, zoals vanmiddag, niet het geval dan wordt getracht met een zoutoplosmiddel de boel op gang te krijgen. Volgens de ene verpleger leek dit gelukt en kan het infuus nog gebruikt worden. Na dit samen met een collega gecheckt te hebben geeft deze aan twijfels te hebben.

Onze vraag is vervolgens wat de consequenties zijn wanneer het infuus niet goed loopt. Het blijkt dat in het algemeen cytostatica (chemo) maar m.n. het middel Adriamycine wat ik nu toegediend zou krijgen zo giftig is dat wanneer het op een afgesloten of niet goed lopend infuus zou worden toegediend dit buiten het bloedvat terecht komt en daarmee veroorzaakt dat het omliggende weefsel letterlijk afsterft met alle gevolgen van dien.

Voor ons is er na deze uitleg geen twijfel meer mogelijk en verzoeken we om sowieso een nieuw infuus te prikken. Bij de vorige kuur bleek trouwens dat het infuus op de 4de dag toch vernieuwd moest worden dus was die discussie daarom ook niet zo moeilijk meer.

Na deze perikelen was het toedienen verder weer “een fluitje van een cent”.

Vervolgens naar de afdeling EMG voor de polyneuropathie test. Dit blijkt in eerste instantie een test te zijn die bestaat uit het geven van stroomstootjes van oplopende sterkte via diverse elektrodes op het rechter been en arm waarvan via een monitor bepaald wordt wat het resultaat is, dus of de overdracht van signalen via diverse zenuwen naar de spieren nog voldoet aan hetgeen ervan mag worden verwacht.

Verder wordt op basis van een groot aantal vragen en wat fysieke testen zoals evenwicht en reflexen een z.g. anamnese opgesteld op. Aangezien er na de stamceltranslatie sprake zal zijn van een 2 wekelijkse onderhoudsdosering zal dit laatste om de 2 maanden worden herhaald.

Na de diverse testen blijkt dat er na het toedienen van de Velcade® tot nu toe geen afwijkingen te zien zijn en dat symptomen die wijzen op polyneuropathie zoals uitval van zenuwen en zenuwpijnen niet aan de orde zijn en daar zijn we dan weer blij mee.

Het zal ongetwijfeld opvallen dat ik in mijn laatste web-logs meer uitgebreid omschrijf wat me overkomt en hoe we e.e.a. ervaren, kortom meer inhoudelijk aan willen geven wat de reikwijdte van onze ervaringen zijn.

Tijdens de 1ste PAD-kuur was dit om de bekende redenen niet of nauwelijks mogelijk.

Naast familie en directe vrienden en kennissen weet ik dat er veel lotgenoten zijn die via de site CMP Vlaanderen met belangstelling volgen wat er op mijn web-log te lezen is en die hopelijk in vergelijkbare situaties hun voordeel met mijn ervaringen kunnen doen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: