Op 3 poten……

7 Apr

Zoals elke morgen worden onze poezen Lotte en Loes door Ria uit de bijkeuken bevrijd waarna ze zich vervolgens het eerste kwartier druk bezig houden met kopjes geven en vragend miauwen om naar buiten gelaten te worden, zo ook die morgen een paar weken geleden.

Na een tijdje valt het Ria in één keer op dat Loes op 3 poten loopt te hinken en dat ze regelmatig gromt. Als ze opgepakt wordt voor een nader onderzoek gromt ze nog harder en begint ze te blazen. Ze heeft duidelijk pijn maar wat de plotselinge oorzaak is is niet duidelijk. De rest van de dag blijft ze hinken en ontziet ze haar linker voorpoot. Wij maken ons er verder geen zorgen om want vaak is zoiets na een dag weer over en dat blijkt inderdaad;de volgende morgen ze loopt weer normaal.

Toch is de blessure een dag later weer terug en nu voor een langere periode. Na een dag of 3 gromt ze nog steeds als we haar optillen en besluiten we toch maar om haar bij de dierenarts te laten zien.

Het spreekuur is ’s avonds dus zet Ria haar na het avondeten in de reismand. De hele rit naar Middelharnis miauwt ze zielig, iets wat we van Loes helemaal niet gewend zijn. Het is druk in de wachtkamer maar als Ria met Loes aan de beurt zijn pakt ze de reismand op en meldt zich bij de arts in de spreekkamer.

“Ze loopt op 3 poten” meldt Ria aan de dierenarts waarop deze laconiek reageert met; “dat klopt niet”. Sinds de poezen beide zijn gesteriliseerd en Ria bij beide het binnenste heeft mogen aanschouwen heeft ze een speciale verhouding met de dierendokter, vandaar dat ze het meer logisch vindt om te vertellen wat het wel doet dan om uit te leggen wat er mis is. Vervolgens bevestigt of ontkent de dierenarts de conclusie van Ria. Een typische man; het liefst zou hij z’n bureau als behandeltafel gebruiken en opereren met handschoenen is niet goed omdat je dan geen gevoel in je vingers hebt. Waarom je tijdens de operatie een sigaar opsteekt is ons niet helemaal duidelijk maar Lotte en Loes hebben er niets aan overgehouden.

Met een welgemikte greep pakt hij Loes bij het nekvel en duwt haar vervolgens vakkundig tegen de behandeltafel waardoor ze geen kant meer op kan. Daarna onderzoekt hij de linker voorpoot en stelt vast dat het bot gekneusd is. Dit gaat een week of 6 duren zegt hij. Als Ria verbaast reageert legt hij uit dat een dergelijke blessure net zolang duurt om te genezen als bij een mens. Hij geeft zonder verdere uitleg een injectie en daarmee is het consult achter de rug.

De volgende morgen hinkt Loes niet meer.

Advertisements

One Response to “Op 3 poten……”

  1. Ger Lems April 11, 2007 at 7:16 pm #

    Beste Jaap,

    Omdat ik sinds begin januari 2007 pas met Kahler ben geconfronteerd en direct `onder behandeling` ben gegaan, ben ik op internet op zoek gegaan naar informatie. Ik kwam jouw weblog tegen en wil je in eerste instantie heel veel sterkte toewensen met je komende behandelingen. Tweedens herinner ik me een klasgenoot van me genaamd Jaap Tanis uit Schiedam en ben benieuwd of jij dat bent.
    Nogmaals je bent al veel langer onder behandeling en veel meer ervaringen met deze ernstige ziekte / houd vol en dat alles niet voor niets hoeft te zijn.

    Groet Ger Lems

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: