Archive | July, 2008

De Hoezemoos

18 Jul

Het is weeral een paar maanden geleden dat Peter van Dam, directeur van Korporaal Installatietechniek B.V. naar de me toekwam met de opmerking; “we willen voor je afscheid in verband met je vroegpensioen een receptie houden, wat vind je daarvan”. Ik keek kennelijk wat bedenkelijk dus voegde hij er aan toe dat het niet uitsluitend voor mij alleen zou zijn want er zouden nog 3 collega’s afscheid nemen. Ik ben persoonlijk niet zo gecharmeerd van gebeurtenissen waarbij ik het middelpunt ben zonder dat het gaat om de inhoud b.v. techniek maar kan me er ook wel iets bij voorstellen wanneer er behoefte bestaat aan het uitspreken van waardering dat je daar gelegenheid voor moet geven. Daarom heb ik er mee ingestemd en donderdag 19 juni 2008 om 15.00 uur is het dan zover.

Ik voel me gespannen, iets wat ik altijd heb wanneer er wat staat te gebeuren waarvan ik de omvang niet kan inschatten. Ria en de kinderen zijn ook uitgenodigd en dat doet me goed.
In de buurt van Schaapsweg tussen Ooltgensplaat en Den Bommel aan de N59 staat een soort blokhut genaamd “De Hoezemoos”. Het is een restaurant annex feesthut, geheel uit hout opgetrokken en heeft veel weg van een Oostenrijkse stube, een skihut wat bij aankomst ook wel duidelijk wordt want een aantal ski’s staan buiten gereed voor gebruik alhoewel je daar op ons eiland heel lang op zal moeten wachten.
Deze middag zullen we de ski’s dus zeker niet nodig hebben.

We hebben gezorgd dat we al voor 15.00 uur aanwezig waren maar toen we het parkeerterrein opreden stond er al een redelijk aantal bedrijfswagens met het logo van Korporaal. Aangezien veel personeelsleden te kennen hadden gegeven aanwezig te willen zijn had de directie op voorhand besloten het bedrijf vanaf 15.00 uur de rest van de dag te sluiten en kennelijk hadden velen besloten er na de middag niet veel meer aan te doen en zaten al aan de koffie of het bier toen wij arriveerden. Ook waren er al diverse oud-collega’s aanwezig die de afgelopen jaren al afscheid hadden genomen en uitgenodigd waren om nog eens bij te praten en ook afscheid te nemen van collega’s waar ze soms heel veel jaren mee samen hadden gewerkt.
We maken een kort rondje langs de aanwezigen, begroeten mensen en stel Ria en de kinderen voor waar dat zo uit komt.
Na een tijdje, als blijkt dat de meesten wel aanwezig zullen zijn, komt Peter naar me toe met het verzoek om samen met de collega’s Daan en Jan die ook afscheid nemen op een barkruk voor de groep aanwezigen te gaan zitten. Ik voel me opgelaten en weet nauwelijks raad met mijn houding maar probeer er in gedachten afstand van te nemen en het geheel over me heen te laten komen.
Peter begint met zijn speech en vangt aan met te memoreren hoe lang ik bij het bedrijf ben, wat ik zoal betekent heb voor de meet- en regelafdeling en dat ik door de tijd bewezen heb dat kennis belangrijk is voor de uitstraling van een bedrijf en dat ik hiervan altijd een voorbeeld ben geweest. Verder geeft hij aan dat mijn carrière en positie binnen het bedrijf op een bepaald moment toen ik ziek werd een onvoorziene wending nam, dat iedereen dit via deze blog kon volgen en dat ik na mijn behandeling in 2007 er alles aan gedaan heb om weer binnen mijn werkkring terug te keren en dat dit mij met steun van Ria en de kinderen ook gelukt is. Hij geeft aan dat ik zelfs tot gisteren nog bezig geweest ben om zaken af te ronden en verklaard blij te zijn met inzet om b.v. in de laatste periode nog een standaard te hebben neergezet voor het produceren van bediening- en onderhoudsvoorschriften.
Vervolgens spreekt Peter dezelfde waarderende woorden uit naar de collega’s Daan en Jan die beide gezamenlijk meer dan 90 jaar bij het bedrijf gewerkt hebben. Heel bijzonder wanneer mensen vrijwel hun hele werkzame leven bij één en het zelfde bedrijf werken en daar met zoveel inzet en vakkennis door de jaren heen prachtige technische installaties maken. De waardering hiervoor wordt door Peter dan ook niet onder stoelen of banken gestoken.
Na afloop van de speech overhandigt Peter aan elk van ons namens het bedrijf een enveloppe met inhoud en neemt vervolgens Rob, het hoofd uitvoering W-installatie de microfoon over en overhandigt ons namens alle collega,s een zelfde enveloppe. Vervolgens krijgen alle aanwezigen de gelegenheid ons de hand te drukken, te feliciteren en afscheid te nemen. Vervolgens gaat iedereen aan de drankjes en hapjes.
Ik voel me opgelucht en na het handjes schudden en met iedereen een paar persoonlijke woorden te hebben gewisseld voeg ik me weer bij Ria en de kinderen.

Tot 17.30 uur heb ik met diverse collega’s bijgepraat en is het tijd om afscheid te nemen. We doen een rondje langs de aanwezigen die allemaal nog geanimeerd met elkaar zitten te babbelen, wensen elkaar allemaal het beste en succes toe en gaan vervolgens richting auto. Chantal, Simone en Jan-Jaap gaan gedrieën nog ergens wat eten maar omdat ik er inmiddels wel een beetje doorheen zit rijden Ria en ik naar huis.

Ria straalt en wanneer ik dat tegen haar zeg geeft ze aan dat ze trots op me is om de woorden die tegen- en over me gezegd zijn. En ik voel me trots op Ria, Chantal, Simone en Jan-Jaap, mijn gezin.