Geen bericht, goed bericht…. ofwel, alles OK

11 Nov

Het is vrijdag 7 november 2008 en rustig herfstweer met een vriendelijk zonnetje wanneer we na 3 maanden weer eens richting Rotterdam rijden voor een controlebezoek aan de hematoloog in het EMC Daniel den Hoed. We zijn overigens de afgelopen maanden nog wel een paar keer in de Daniel geweest maar dat was omdat ik taxi speelde voor een familielid, een oom van Ria, die voor onderzoek en bestraling i.v.m. longkanker doorgestuurd was. Een mooie gelegenheid om onze nieuwe auto uit te proberen en ook deze morgen geniet ik weer volop van de fijne rijeigenschappen van ons mooie karretje. Al enige tijd is sprake van renovatie van de Haringvlietbrug waarbij de rijstroken versmald en verlegd zijn. We discussiëren wat over het idee dat het lijkt of de weggedeelten die door betonblokken van elkaar gescheiden zijn en de ene keer uit 2 rijbanen en de andere keer uit 1 rijbaan bestaat en of dit werkelijk zo is en zo ja hoe ze dat doen maar we komen er niet uit. Om de betonnen afscheiding zomaar even te verplaatsen lijkt ons geen optie dus lijkt het misschien maar zo.
Ongeveer een week geleden ben ik al bloed wezen prikken en heb ik de verzamelde 24-uurs urine afgegeven en zijn we nu dus erg benieuwd naar de waarden en of ik nog steeds in volledige remissie ben.
Ongeveer 2 weken geleden kreeg ik weeral een beetje de kriebels in m’n maag en begon de spanning voor de komende controle zachtjesaan een beetje voelbaar te worden, een verschijnsel wat je veel hoort van lotgenoten die in het zelfde schuitje zitten. Daar komt bij dat er bij diverse lotgenoten die ongeveer in de dezelfde periode getransplanteerd zijn, weeral sprake is van terugval dus toename van relevante paraproteïnes in het bloed waaruit blijkt dat het zeker niet vanzelfsprekend is dat het zo goed gaat.
Bij de Daniel aangekomen blijkt dat we de auto niet direct in de buurt kwijt kunnen en rijden we terug naar de Groenezoom waar we alsnog een plaatsje vinden. We wandelen vervolgens door de nette vooroorlogse woonwijk richting ziekenhuis en komen keurig op tijd op de poli aan.
Omdat we toch nog moeten wachten pak ik de Metro van deze dag (nee niet de tram naar de stad maar de krant in tabloidformaat van vandaag) en wie schetst onze verbazing.
Er staat een foto op de voorpagina, genomen op de Haringvlietbrug, van een groot geelgekleurd voertuig waarmee 2-maal per dag de betonblokken voor afscheiding verplaatst worden van de ene naar de andere baan.
Metro_071108_copy_2 En zo krijgen we zonder dat we erom gevraagd hebben een antwoord op een vraag die ons even daarvoor bezig hield!?
Even later komt de dokter ons halen. Op haar vraag hoe het met me gaat antwoord ik; “prima” naar waarheid en met de gedachte; “dan zijn we snel klaar”. Ze deelt mee dat de bepalingen van bloed en urine goed en onveranderd waren en dat ik dus nog steeds in volledige remissie ben. Dat is uiteraard weer heel fijn om te horen en ze kijkt ons aan met een blik van, “wat moeten we nu?”. Uiteindelijk besluit ze dan toch om maar even bloeddruk te meten en gewicht te controleren. Dat is ook allemaal prima. De bloeddruk was 145 over 85 en het gewicht 81 kg “incl. schoenen en alles aan”. Er wordt aangegeven om over 3 maanden weer maar te controleren en staan even later weer blij en opgelucht buiten. Gek genoeg voel ik me toch een aantal kilo’s lichter.

Advertisements

6 Responses to “Geen bericht, goed bericht…. ofwel, alles OK”

  1. Marius November 16, 2008 at 10:34 am #

    Gelukkig Jaap, tot de lente alles in orde en hopen dat het nog lang zo blijft. Typische gewaarwording: je plots lichter voelen. Wat weegt onrust wel niet? Vervolg rustig samen hetzelfde pad, met behoud van het goede. Prachtig!

  2. Cor Tanis November 16, 2008 at 4:26 pm #

    Beste Jaap en Ria,
    Fijn te horen dat de bloeduitslagen goed zijn Jaap. Is toch weer een hele geruststelling.
    Hartelijke groet van Cor.

  3. Lut November 18, 2008 at 5:58 pm #

    Prima Jaap ! Houden zo, zou ik zeggen, maar we hebben niet te kiezen hé… Hier ook nog alles O.K., alleen spijtig van de pech met mijn voet (beentje gebroken erin).Volgende hematocontrole 15 dec. De 5 jaar CMP-viering en studiedag in Jette viel héél goed mee. Lijkt alsof in de laatste 5 jaar toch al weer heel anders omgegaan wordt met de behandelingen ivm MM. Kan alleen maar hoopgevend zijn hé.
    Hartelijke groeten
    Luc en Lut

  4. Marius November 27, 2008 at 10:27 am #

    Een dik jaar geleden was alles nog heel anders, zowel bij jou als bij mij.

  5. arna November 27, 2008 at 12:05 pm #

    lieve Jaap, fijn hoor dat je nogsteeds in remissie bent!!! we zijn altijd weer dankbaar dat te horen!!! En nog gefeliciteerd met de nieuwe auto…als je zo lekker zit is de vertraging op de haringvliet vast niet zo erg…
    lieve groetjes, ook aan Ria, van arna

  6. Yvonne December 11, 2008 at 8:23 pm #

    Hallo,

    Ik vind het goed wqat u allemaal beschrijft over uw ziekte,ook bij mijn moeder is in Juli de ziekte van Kahler vastgesteld,ze zit nu te wachten op een opname in het UMC Groningen voor een stamceltransplantatie,dus erg spannend allemaal maar daar weet u en uw gezin natuurlijk van alles van.
    Hoop dat het verder met u ook goed blijft gaan.

    Vriendelijke groeten van Yvonne

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: